Aktualności

Kończy się rok 2025  w atmosferze świąt Bożego Narodzenia. W tym czasie Dziecię się nam narodziło, syn został nam dany; Maryja otuliła je we własne chusty; Józef musiał się sporo nagłowić, aby zapewnić im bezpieczeństwo; ubodzy pasterze doświadczyli, że Bóg się narodził pośród ludzi a trzej mędrcy i królowie padają w pokorze przed tym Dziecięciem. 

Za kilka godzin będziemy żegnać rok 2025 i na różne sposoby witać kolejny. Dzień ostatni odchodzi do historii.  Wszystko mija. Minął i rok. W rachunku zysków i strat trudno dowieść, które z nich były górą. Co rok przyniósł, a co zabrał. Czas, życie. Pora na powiedzenie słów: przepraszam i proszę, dziękuję. Dziękujemy ci Boże, naprawdę za wszystko: za radości, łzy i ból starego roku. Przepraszamy za chodzenie swoimi ścieżkami. Północ – ostatni dzień i pierwszy zarazem. To też stosowny czas na modlitwę serca. 

To podziękowanie najpierw za cud czasu i życia. Klękamy z miłością i podziwem przed cudem rodzącego się życia. Przez troskę rodziców o dobre wychowanie, oparte na trwałych fundamentach wartości duchowych, ziarenko Bożego życia wyrosło w delikatny krzew wiary tak, iż kolejne dzieci mogły przyjąć po raz pierwszy Jezusa w Eucharystii i za Dary Ducha Świętego dla naszej młodzieży.   

Dziękujemy dziś Bogu za młode rodziny, szczególnie te, które w minionym roku zawarły sakrament małżeństwa. Na barkach tych młodych ludzi spoczęła przed Bogiem i społeczeństwem wielka odpowiedzialność za życie drugiego człowieka, jego wychowanie i wiarę. Wszak rodzina ma być domowym Kościołem. 

Nie może dzisiaj w naszym sercu zabraknąć miejsca dla ludzi chorych, zniedołężniałych, w podeszłym wieku. Przeżywają noce bezsenne i długie smutne dni. Przykry jest los chorych, których dotyka długa, nieuleczalna choroba. Aby wzmocnić tych ludzi, regularnie w każdy 1 piątek miesiąca podążamy z posługą kapłańską, udzielając Komunii św., spowiadając i ubogacając sakramentem namaszczenia chorych. Dziękujemy Bogu za dar zdrowia, że możemy nim się cieszyć, może nie zawsze najlepszym, ale pozwalającym na pracę i na miarę spokojne życie. 

Dzisiaj stają przed nami również zmarli. Może był to ojciec lub matka, współmałżonek, brat czy siostra, może syn czy córka, znajomy bliższy lub dalszy, sąsiadka. Może w ubiegłym roku byli tu jeszcze z nami w kościele na nabożeństwie dziękczynnym, a dziś pozostało po nich puste miejsce. 

Dziękujemy Bogu bogatemu w miłosierdzie za każde uklęknięcie przy konfesjonale, odpuszczenie grzechów w sakramencie pokuty i doświadczenie pokoju serca!. 

Całym sercem składamy dzięki za bezmiar Bożych łask jakie spłynęły na nas zwłaszcza w czasie rekolekcji wielkopostnych oraz odpustów parafialnych. 

Zanim udamy się do domów, rodzin, przyjaciół, może na sylwestrowe bale, by z całym światem witać Nowy Rok w blasku fajerwerków, zatrzymajmy się przy żłobku Chrystusa, który narodził się pośród nas jako pokorne i bezbronne dziecko. Pochyleni z pokorą przed stajenką betlejemską odkryjemy, co jest w nadchodzącym roku najważniejsze, i że Pan wleje w nasze serca prawdziwy pokój i nadzieję na nadchodzące dni 2026 roku!. Szczęść Boże w Nowym 2026 roku!